หลายเดือนแล้วครับที่ผมไม่ได้กลับบ้านเลย!!!จำได้ครั้งล่าสุดที่กลับบ้านก็คือเมื่อต้นปี ปีใหม่2552ที่ผ่านมา
วันนี้วันแม่หลายท่านหลายคนมีโอกาศกลับบ้านไปเยี่ยมแม่แต่ผมยังคงต้องนั่งทำงานครับ คิดถึงนะครับคิดถึงมากๆด้วย คิดถึงบ้าน คิดถึงพี่สาว และทุกคนในครอบครัว หลายครั้งที่ผมเหนื่อย ผมท้อโทรกลับบ้านได้ยินเสียงแม่ก็ดีใจแล้ว นี่แหละครับชีวิตคนส่วนมากเมื่อเติบโตต่างแยกย้ายเดินทางมาทำงานต่างที่ต่างอาชีพกัน….ถึงเทศกาลบางครั้งเท่านั้นถึงจะได้กลับบ้านกันทีแต่จุดหมายสูงสุดคือเพื่อครอบครัว เพื่อคนที่เรารัก นั่นเอง
ให้น้ำนม ให้น้ำคำ น้ำใจรัก
ให้น้ำพัก น้ำแรง จากแข้งขา
ยอมอาบเหงื่อ ต่างน้ำ นำทรัพย์มา
เพื่อลูกยา ได้ผาสุก ทุกคืนวัน
ทั้งสามภพ ยกตั้ง ขึ้นชั่งเปรียบ
หนักไม่เทียบ พระคุณแม่ สุดแลหา
ถึงอบอุ่น สุริยันต์ และจันทรา
อกมารดา อิงอุ่น กว่าสุรีจันทร์
แม้ธารทิพย์ หลั่งไหล มาให้ดื่ม
ไม่ปลาบปลื้ม ซาบซ่าน เท่าธารถัน
ถึงนางฟ้า มาอุ้ม ช่วยคุ้มกัน
ไม่เทียมทัน ตาแม่ ที่แลมอง
แม้สังขาร ลานแหลก แม่แลกได้
หวังจะให้ ลูกตน พ้นภัยผอง
ถึงสูญสิ้น ดินฟ้า ธารานอง
พระคุณของ แม่เรานี้ ย่อมมีเอย
ความเห็นล่าสุด