คิดถึงบ้านครับ!!วันนี้เหนื่อยใจเหลือเกินและเหนื่อยกายมากมายนัก(-_-)จนทำให้ผมเองไม่ค่อยสบาย….
กี่ครั้งกี่หนที่ผมต้องกลับมาสู้กับความรู้สึกเดิมๆจนบางครั้งน้ำตามันแทบใหลออกมาเหมือนผมอยู่คนเดียวตัวคนเดียวมีเพียงเสียงเพลงและกีต้าร์ตัวเก่าคู่กายไว้ขับขานเสียงเพลงยามท้อ…ผมถามหาความซื่อสัตย์ของใครบางคนที่ผมไว้ใจแต่ตอนนี้มันไม่มีแล้ว….
blogบนโลกITยุค2.0แห่งนี้จึงเป็นเหมือนเพื่อนเป็นที่ระบายอารมณ์ของผม…..
และเพลงลูกทุ่งกลายมาเป็นเพลงที่ผมชอบฟังมากเพราะหลายเพลงให้กำลังใจให้ความหมายดีๆอย่างเพลงนี้
อยากเมือบ้านเฮาเด๊-มนต์แคนแก่นคูณ
เลิกงานยามแลงตะเว็นแดงลับดงตึกสูง ใจลอยอยู่ในเมืองกรุงไปถึงทิวทุ่งท้องนา
คึดฮอดแม่พ่อซำบายบ่น้อยามลูกจากมา ฝาเฮือนแอ้มตองมุงหญ้าหลับตายังจำฝังใจ
มาอยู่เมืองไกลบ่อุ่นใจคืออยู่บ้านเฮา หาปลานาวานเกี่ยวข้าวผองขึ้นเล้าลาบขมต้มไก่
หนาวหมอกจางจางไอดินกลิ่นฟางยังค้างในใจ หอมเอยหอมกลิ่นข้าวใหม่น้ำตาสิไหลยามคึดฮอดบ้าน
คึดฮอดเฮือนชานป่านนี้เป็นจั่งใด๋หนอ ขอเพิ่นไว้ก่อนเด้อพ่อหนี้ ธกส. กองทุนหมู่บ้าน
ยังหาบ่ได้ค่าแรงจากนายใช้วันต่อวัน แต่คงรออีกบ่เนิ่นนานความฝันคงยืนข้างเรา
ก่อนหลับตานอนขอพรจากรูปแม่พ่อ พรุ่งนี้สิไปสู้ต่อเหนื่อยท้อลูกสิอดเอา
ฮอดมื้อผ้าป่าตรุษจีนพุ้นเด้อสิเมือบ้านเฮา พร้อมหน้ากันอยู่พาข้าวมีสุขมีเศร้าเว้าสู่กันฟัง
ก่อนหลับตานอนขอพรจากรูปแม่พ่อ พรุ่งนี้สิไปสู้ต่อเหนื่อยท้อลูกสิอดเอา
ฮอดมื้อผ้าป่าตรุษจีนพุ้นเด้อสิเมือบ้านเฮา พร้อมหน้ากันอยู่พาข้าวมีสุขมีเศร้าเว้าสู่กันฟัง
ความเห็นล่าสุด