Safety7Blog

happy New year2553

วันนี้(28 ธ.ค.2552)วันสุดท้ายของการทำงานในปี2552ของผมครับได้หยุดยาวเกือบทั้งอาทิตย์
กลับอิสานบ้านเฮา นี่ก็ครบรอบ1ปีเต็มๆที่ไม่ได้กลับบ้าน สงสัยคนที่บ้านจำหน้าไม่ได้แล้วกระมัง…เหอะๆ
ตลอดปีที่ผ่านเข้ามามีทั้งเรื่องดีและเรื่องร้ายๆปะปนกันเหนื่อยกับการทำงานมาทั้งปีครับ ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างมากมายแต่เหมือนสมองมันเริ่มตื้อลงเรื่องๆแฮะเรา

สุดท้ายนี้ก็ขอให้ทุกๆท่านที่แวะเวียนผ่านเข้ามาในblogแห่งนี้และที่ขาดไม่ได้คือกลุ่มพี่น้องชาวblogด้วยกันทั้งพี่รินทร์แห่งblogthaiopenlinux,คุณหมอกัน,พี่เดย์idayblog,คุณ155cafe,พี่บอยcymrybot,พ่อปันๆ,หลานติวเตอร์,พี่ตัวป่วน,นายอ๊อฟบาว,คุณgolfreezeและอีกหลายๆท่านที่ไม่ได้เอ่ยนามไป ขอให้ปีใหม่ที่จะก้าวเข้ามานี้ ประเทศเราเลิกวุ่นวายอยู่อย่างสงบสุข

ขอคุณพระศรีรัตนตรัย สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลก จงปกป้องคุ้มครองทุกท่านให้ เจริญในหน้าที่การงาน ร่ำรวยกับงานทำงานออนไลน์
สุขภาพแข็งแรง มีความสุขสมดังที่หวัง ตลอดปีและตลอดไปครับ
Happy New year & bithday to me

กลับบ้านละครับไว้เจอกันใหม่ในปีหน้า2553  สวัสดีปีใหม่  ครับ

คิดถึงบ้านครับ!!วันนี้เหนื่อยใจเหลือเกินและเหนื่อยกายมากมายนัก(-_-)จนทำให้ผมเองไม่ค่อยสบาย….

กี่ครั้งกี่หนที่ผมต้องกลับมาสู้กับความรู้สึกเดิมๆจนบางครั้งน้ำตามันแทบใหลออกมาเหมือนผมอยู่คนเดียวตัวคนเดียวมีเพียงเสียงเพลงและกีต้าร์ตัวเก่าคู่กายไว้ขับขานเสียงเพลงยามท้อ…ผมถามหาความซื่อสัตย์ของใครบางคนที่ผมไว้ใจแต่ตอนนี้มันไม่มีแล้ว….

blogบนโลกITยุค2.0แห่งนี้จึงเป็นเหมือนเพื่อนเป็นที่ระบายอารมณ์ของผม…..

และเพลงลูกทุ่งกลายมาเป็นเพลงที่ผมชอบฟังมากเพราะหลายเพลงให้กำลังใจให้ความหมายดีๆอย่างเพลงนี้

อยากเมือบ้านเฮาเด๊-มนต์แคนแก่นคูณ

  เลิกงานยามแลงตะเว็นแดงลับดงตึกสูง       ใจลอยอยู่ในเมืองกรุงไปถึงทิวทุ่งท้องนา
  คึดฮอดแม่พ่อซำบายบ่น้อยามลูกจากมา     ฝาเฮือนแอ้มตองมุงหญ้าหลับตายังจำฝังใจ
  มาอยู่เมืองไกลบ่อุ่นใจคืออยู่บ้านเฮา           หาปลานาวานเกี่ยวข้าวผองขึ้นเล้าลาบขมต้มไก่
  หนาวหมอกจางจางไอดินกลิ่นฟางยังค้างในใจ    หอมเอยหอมกลิ่นข้าวใหม่น้ำตาสิไหลยามคึดฮอดบ้าน
  คึดฮอดเฮือนชานป่านนี้เป็นจั่งใด๋หนอ          ขอเพิ่นไว้ก่อนเด้อพ่อหนี้ ธกส. กองทุนหมู่บ้าน
  ยังหาบ่ได้ค่าแรงจากนายใช้วันต่อวัน           แต่คงรออีกบ่เนิ่นนานความฝันคงยืนข้างเรา
  ก่อนหลับตานอนขอพรจากรูปแม่พ่อ            พรุ่งนี้สิไปสู้ต่อเหนื่อยท้อลูกสิอดเอา
  ฮอดมื้อผ้าป่าตรุษจีนพุ้นเด้อสิเมือบ้านเฮา   พร้อมหน้ากันอยู่พาข้าวมีสุขมีเศร้าเว้าสู่กันฟัง
  ก่อนหลับตานอนขอพรจากรูปแม่พ่อ            พรุ่งนี้สิไปสู้ต่อเหนื่อยท้อลูกสิอดเอา
  ฮอดมื้อผ้าป่าตรุษจีนพุ้นเด้อสิเมือบ้านเฮา   พร้อมหน้ากันอยู่พาข้าวมีสุขมีเศร้าเว้าสู่กันฟัง